สารพัด..สารเพ
     Kapook.com
     Diaryclub.com
     ล้านนาด๊อก
     facebook.com
     Speed Test
     Youtube
     Google.com
   อาหารการกิน...แหล่งอื่น ๆ
     คุณด้วง dunbine
     Tongkatsu.com
     แม่ปูขาเก เซมารู
     คุณบอล kittscake
     คุณเจี๊ยบ J-Nap
     พี่ก้อย pepsakoy
   ช่วยกันทำมาหากิน!!
little-stones.com เครื่องประดับหินสี ทำมือ
สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 24
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 103
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 8,969,654
 เปิดเว็บ 17/11/2551
 ปรับปรุงเว็บ 18/11/2560

in-kitchen inkitchen เมนูอาหาร เว็บทำอาหาร รวมสูตรอาหาร อาหารคาว อาหารหวาน ของกิน ขนม ร้านอาหาร แนะนำร้านอาหาร พาชิม พากิน พาเที่ยว ท่องเที่ยว เดินทาง สอนทำอาหาร อาหารง่าย ครอบครัว ปากท้อง ของอร่อย ขนมอร่อย อาหารอร่อย ร้านอร่อย กับข้าว อาหารไทย อาหารญี่ปุ่น อาหารฝรั่ง อาหารเวียตนาม อาหารอิตาเลี่ยน อาหารเม็กซิกัน อาหารนานาชาติ อาหารพื้นบ้าน อาหารจีน ขนมไทย เบเกอรี่ อาหารอีสาน อาหารบุปเฟ่ห์ buffet วิธีทำ การทำ ส่วนผสม อาหารเกาหลี

บันทึกการเดินทางโตเกียว : ตอนที่ 5 สถานีที่ 5 ภูเขาไฟฟูจิ


อังคารที่ 1 ตุลาคม 2556 ออกเดินทางจากโรงแรมริมทะเลสาป "ไซโกะ"



หลังจากอาหารเช้าก็ออกเดินทางต่อ จุดหมายแรกของวันคือ "สถานีที่ 5 " ของภูเขาไฟฟูจิค่ะ

เหมือนจะเป็นจุดสุดท้ายที่ยอมให้รถขึ้นไปได้ 
ถ้าอยากจะขึ้นไปถึงยอดฟูจิซังต่อจากนี้ต้องเดินสถานเดียว

แต่ก็ใช่ว่าจะขึ้นมาถึงสถานี 5 ได้ตลอดเวลานะ 

เพราะบางทีอย่างหน้าหนาวหิมะปกคลุมเยอะขับรถขึ้นไปแล้วอันตรายเค้าก็ไม่อนุญาตให้ขึ้นค่ะ

ไกด์วีเล่าว่าสมัยที่ได้ทุนมาเรียนที่ญี่ปุ่นช่วงมหาวิทยาลัยก็มีโอกาสได้มาปีนฟูจิซังกับเพื่อน ๆ 

และ..."ทีเดียวหลาบ" 555555

เอาเป็นว่าใครอยากรู้ว่าเส้นทางสู่ยอดฟูจิซังจะงดงามและทรหดขนาดไหน...ควรมาลองด้วยตัวเอง (อิอิ)



วันนี้ฤกษ์งามยามดีแต่เช้า แหกขี้ตาตื่นมาก็ฝนตกเลยทีเดียว (- -")

แถมตารางวันนี้ก็มีแต่กิจกรรมกลางแจ้งทั้งนั้น เรียกว่าแอบเซ็งตั้งแต่ตื่นนอนมาเลย

ภาวนาให้ฝนหยุดฟ้าใสอากาศเป็นใจ....ก็ไร้ผล T^T



ออกเดินทางจากโรงแรมมาปุ๊บไกด์วีก็เปิดเพลงญี่ปุ่นเพลงนึงให้ฟัง แล้วก็บอกว่านี่เป็น "เพลงของฟูจิซัง"

เพราะตอนที่เรานั่งรถขึ้นไปที่สถานี 5 นั้น....ฟูจิซังจะร้องเพลงให้เราฟัง!!!!

ใช้เวลาไม่นานนักเราก็อยู่บริเวณตีนภูเขาไฟฟูจิค่ะ...ตรงนี้แหละ

ที่พื้นถนนจะมีสัญลักษณ์ตัวโน๊ต "กุญแจซอล" ตัวโต ๆ สีขาว ๆ แปะอยู่

เป็นเครื่องหมายว่า...เงียบและเงี่ยหูฟังชั้นสิ จะร้องเพลงให้ฟังแล้วนะ!!


....เงียบกริบทั้งบัสในขณะที่รถวิ่งไปเรื่อย ๆ....


แล้วเสียงเพลงโน๊ตสูง ๆ ต่ำ ๆ เพลงเดียวกับที่คุณวีเปิดให้เราฟังก็ดังขึ้นมาแว่ว ๆ 

เสียงเพลงไม่ยาวนักแค่ไม่กี่สิบวินาที

แต่ก็พอที่จะทำให้เราทึ่งในความช่างคิดของคนญี่ปุ่น (อีกแล้ว!!)

(ไม่ได้ถ่ายรูปตรงนี้มาเลยเพราะว่านั่งอยู่ด้านหลังบัส แถมฝนตกอีกต่างหาก T^T)

ขากลับลงมามีโอกาสได้ส่องพื้นถนนชัด ๆ  ก็เห็นว่าบนพื้นถนนเค้ามีการทำเป็นร่อง ๆ ถี่ ๆ ห่าง ๆ ต่างกันไปตามตัวโน๊ต

พอรถวิ่งผ่าน...ยางรถก็จะบดกับเจ้าร่องพวกนี้และเกิดเสียงสูง ๆ ต่ำ ๆ ตามที่เค้าทำเอาไว้จนเป็นบทเพลงขึ้นมา

คิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไงค๊าาาาาาา?????

กราบบบบบบส์!!!

(เพิ่งวันที่สองเอง นี่ล่อไปหลาย "กราบบบบบบส์" แล้วนะ - -")




ผ่านจากจุดฟูจิซังร้องเพลงไม่นาน ก็เจอสถานี 1- 2 - 3 - 4 (บางสถานีเป็นเพียงแค่ห้องน้ำ - -")

และสุดท้าย "สถานีที่ 5" จุดหมายของเราเช้านี้

และ....ฝนตกยังไม่หยุด T^T

หวังจะถ่ายรูปวิวมาฝาก...เฮ๊อะ!! ควักกล้องออกมาโดยไม่เปียกให้ได้ก่อนเถอะ (- -")

สรุปคือ....ลงรถปุ๊บก็วิ่งกลุ๊กๆๆๆเข้าร้านขายของค่ะ หลบฝน เฮ้ออออ....ไม่เห็นอะไรเล๊ย

ด้านนอกร้านขายของนี่ก็แทบไม่ได้มองอะไร ไม่รู้มีกี่ร้าน มีร้านอะไรบ้าง

กิ๊ฟได้เข้าร้านของฝากไปสองร้านค่ะ ร้านนึงจะรก ๆ ของเยอะ ๆ ถูกจริตคนไทยหน่อย 

อีกร้านจะดูโล่ง ๆ ไฮโซนิดนึง





รูปนี้ร้านแรกค่ะ...ไกด์วีแนะนำให้มาร้านนี้ก่อนเพราะว่าเค้าแจกกระพรวนนำโชคฟรีคนละอัน 

พอลงรถก็จะมีคนเอาคูปองมาให้ เราก็ต้องเข้ามาที่ร้านเพื่อเอาคูปองมารับกระพรวน

(ซึ่งมันก็ไม่อะไรหรอก แบบธรรมด๊าาาาา ธรรมดา กระพรวนห้อยคอแมวยังไงอย่างงั้น)

แต่ไกด์วีบอกว่าถ้าอยากเข้าห้องน้ำให้มาเข้าร้านนี้ คนไทยเข้าฟรี (ปรกติจะต้องเสียตังค์ 50 เยน)

ซึ่งทั่ว ๆ ไปห้องน้ำที่ญี่ปุ่นจะเข้าฟรีทั้งนั้น แต่จุดนี้น้ำหายากมาก เค้าเลยต้องขอคิดค่าบริการค่ะ



แถมเข้าห้องน้ำไปเกือบช๊อคตาย...ตอนกดชักโครกอยู่ดี ๆ ก็แบบเสียงกระหึ่ม แบบเครื่องจักรปั่นอะไรสักอย่าง

ทั้งตกใจเสียง ทั้งตกใจที่ไม่มีน้ำออกมาราดส้วม

อารมณ์แบบ....เฮ้ยๆๆๆๆๆๆๆ หันรีหันขวาง อะไรๆๆๆ ทำไมน้ำไม่ออก แล้วเสียงอะไรวะเนี่ย!!!

ยืนตกใจอยู่ในส้วมพักนึงปรากฏว่าค่อย ๆ มีฟองแบบฟองแฟ๊บอ่ะค่ะ ไหลลงมาในชักโครก เพื่อทำความสะอาด

ตอนนั้นเลยเพิ่งถึงบางอ้อ...อ๋อ น้ำเค้าหายาก เลยต้องเอามาปั๊มผสมน้ำยาเป็นฟอง ๆ  ให้มันได้ปริมาณหน่อยจะได้ใช้น้ำไม่เปลือง

ไอ้เสียงเครื่องจักรดัง ๆ นั่นก็เสียงปั๊มฟองนั่นแหละ...ตกใจแทบตาย (- -")





เอาคูปองไปแลกกระพรวนนำโชค...ว่าแต่พี่มองหนูด้วยสายตาแบบนี้นี่ อะไร ยังไง?? (-*-)




ได้กระพรวนแล้วก็เตรียมช๊อปปิ้ง....หันไปเจอภาพนี้ ผงะ!!!



เอ่อ....นี่ชั้นอยู่ร้านเจ๊เล้ง???

ภาษาไทยเพียบเลยค่ะร้านนี้ ไกด์วีเล่าว่ามีคุณลุงญี่ปุ่นร้านนี้แกไปเรียนภาษาไทยเพื่อการนี้เลยค่ะ ไว้ขายของ 55555

เรื่องช๊อปปิ้งนี่คนไทยไม่แพ้ชาติใดในโลกจริง ๆ นะ

พนักงานในร้านนี้ส่วนใหญ่พูดไทยได้นิดหน่อย สามารถตอบเรื่องสินค้าในร้านได้เป็นภาษาไทยกระท่อนกระแท่นค่ะ

อย่างบางทีถามว่า How Much? ....พี่สาวแคชเชียร์ก็ตอบมาว่า "3 อัน พันเยน"  เริ่ด!!! (- -")

มีอีกคือไปเจอห่อเหมือนขนมแต่หน้าตาเหมือนก้อนหินภูเขาไฟ สีดำ ๆ ก็สงสัยว่าอะไร 

จัดไป What is this? คุณพี่ผู้ชายอีกคนตอบมาว่า...  "น้ำตาล"  (มันคือลูกอมที่ทำเลียนแบบหินภูเขาไฟค่ะ)

อยากชิม....Can i Test? พี่แกยื่นกล่องลูกอมทุบแหลก ๆ มาให้แล้วบอก "ชิม!" 
 
จ๊ะ... (- -")






kitkat รสบลูเบอรี่ชีสเค้ก...ไกด์วีบอกว่า kitkat ตรงนี้แพง ให้ไปซื้อซุปเปอร์มาเก็ตข้างล่างดีกว่า

พอลงไปข้างล่าง...ลืมซื้อค่ะ อดชิม 5555





ขนมคุกกี้ไข่ทำเป็นรูปภูเขาไฟฟูจิ อันนี้น่ารักดี และไม่แพงมาก ซื้อมาฝากชาวบ้านหลายกล่อง 

แต่ไม่รู้อร่อยหรือเปล่าเพราะไม่มีให้ชิม (ยังเหลือกับตัวกล่องนึงเดี๋ยวจะแกะทำรีวิวในตอนท้าย ๆ )





ลูกอมทำเป็นรูปฟูจิซังเหมือนกัน อันนี้ไม่ได้ซื้อเหมือนจะราคาโหดอยู่ จำไม่ได้ว่าเท่าไหร่





น่าจะเป็นน้ำแร่แถว ๆ นี้แหละ ขวดก็ทำเป็นรูปภูเขาไฟ รู้สึกจะขวดละ 400 เยน แพงโฮก!!

ปล. อยู่ญี่ปุ่นน้ำเปล่าไม่ต้องซื้อกินนะคะ เปิดก๊อกซัดได้เลย...สะอาดเย็นเจี๊ยบ






ผงโรยข้าวขวดละ 600 เยน กิ๊ฟจัดรสเห็ดมัสซึตาเกะมา  

(เค้ามีให้ชิมนะ ชิมแล้วหอม ๆ เค็ม ๆ เลยเอามา 2 ขวด)





มีนี่ด้วย "มาริโมะ" เป็นเหมือนตะไคร่น้ำอ่ะค่ะ จะอยู่ในทะเลสาปที่น้ำเย็นและบริสุทธิ์

กิ๊ฟเคยดูสารคดี...ไอ้ลูก ๆ นี่เต็มทะเลสาปเลย แถมลูกโตเท่าลูกตระกร้อ ลูกฟุตบอลเลยอ่ะ





ถ่ายมาให้ดูชัด ๆ 

เลี้ยงไปก็โตไปเรื่อย ๆ ค่ะ (ถ้าไม่ตายซะก่อน - -")





อันนี้เริ่ดมาก เป็นแตงกวาสอดไส้ "โกโบ" ดองซีอิ้ว

กรอบหอมอร่อย รสเค็ม ๆ กินกับข้าวต้มเริ่ดค่ะ 
กิ๊ฟซื้อมา 2 ห่อ

แต่วันสุดท้ายไปแถววัดนาริตะซัน ตรงนั้นร้านผักดองใหญ่ ๆ มีหลายร้านเลย แล้วแบบสารพัดจะเอามาทำผักดองอ่ะ 

น่าซื้อฝากผู้หลักผู้ใหญ่มาก ๆ ค่ะพวกผักดองนี่ 





ย้ายมาอีกร้านนึงติด ๆ กัน ร้านนี้จะดูเรียบหรูไฮโซหน่อย 





มีโปสการ์ดแผงใหญ่ ๆ 

เห็นไกด์วีบอกว่ามีที่ทำการไปรษณีย์อยู่ตรงนี้ด้วย (อยู่ไหนไม่รู้ ไม่ได้เดินออกไปเลยเพราะฝนตก)

ซื้อโปสการ์ดแล้วส่งกลับเมืองไทยที่นี่ได้เลยค่ะ





วุ้นโยคังเห็นได้ทั่วบ้านทั่วเมือง

อันนี้ไฮโซหน่อยเค้าทำหน้าตัดให้เป็นรูปวิวฟูจิซัง

(ขนมของฝากส่วนใหญ่ที่นี่จะทำเป็นรูปจำลองให้เห็นค่ะ ในกรณีที่ไม่มีให้ชิม ก็ดูของจำลองพวกนี้แล้วเสี่ยงดวงเอา หุหุ)





อันนี้เป็น เยลลี่ผลไม้ ค่ะ (แกะมารีวิวปรากฏว่ามันคือวุ้นโยคัง - -")

มี 3 รส เป็นพีช องุ่นเขียว องุ่นดำ

เจ๋งตรงที่เค้าทำเป็นลูกโดยห่อใส่กับแผ่นยางบาง ๆ มัดปมไว้เป็นลูก ๆ 

(แหม...จะบอกว่าแผ่นยางบาง ๆ เหมือนถุงยางอนามัยก็กระไร แต่มันอย่างงั้นแหละ 5555)

ไกด์วีบอกว่าเวลาจะทานก็แช่เย็นแล้วก็เอาไม้จิ้มฟันเจาะปุ๊! แผ่นยางมันก็จะขาดแล้วก็ดีดออกไปเอง

ซื้อมาด้วย...แต่ยังไม่ได้ลอง เดี๋ยวจะทำรีวิวให้ดูนะจ๊ะ



เหลือขนมอีกเยอะเลยค่ะที่ยังไม่ได้ถ่ายรูปมา เดี๋ยวตอนท้าย ๆ จะทำรีวิวแกะชิมกันให้ดูเลยล่ะ 

อดใจรอต่อไปนะฮะ


เดินออกมาหน้าร้านฝนยังไม่หยุด เจอฟูจิซังโผล่ยอดออกมาให้ดูวับ ๆ แวม ๆ 

ฝนเปียกเละ ๆ แฉะ ๆ ตัดสินใจเดินไปขึ้นรถเลยแล้วกัน ไม่อยากเดินดูอะไรแล้ว เละเกิ๊น!!





รูปนี้พี่จาถ่ายมาจากแถว ๆ ลานจอดรถบัสค่ะ ตอนนั้นใกล้ถึงเวลารถออกแล้ว ฝนหยุดไปแป๊บนึง เลยได้เก็บภาพวิวมาให้ดูนิดหน่อย






รูปนี้หันหลังให้ฟูจิซัง แล้วถ่ายออกไปยังตัวเมืองด้านล่าง ฝนตก ๆ แบบนี้เป็นทะเลหมอกเลยค่ะ






ขึ้นรถมาปุ๊บปรากฏว่ามีเพื่อนร่วมทริปได้ไปซื้อ "เมล่อนปัง" ของขึ้นชื่อของที่นี่มาทานด้วยค่ะ

ร้านเมล่อนปังร้านนี้จะอยู่หลังที่ทำการไปรษณีย์...อบเมล่อนปังกันสด ๆ ใหม่ ๆ หอมฟุ้งไปทั่วบริเวณเลยค่ะ

(บริเวณไหน...ทำไมชั้นไม่ได้กลิ่น!!! ><")

เค้าใจดีแบ่งให้ชิม (จริง ๆ ต้องบอกว่าบากหน้าไปขอเค้าชิม ขอเค้าถ่ายรูปถึงจะถูก 5555)

ขนมปังเนื้อนุ่มทำเป็นรูปฟูจิซัง เคลือบด้านนอกมาด้วยรสชาติของเมล่อนหอม ๆ หวาน ๆ (นึกถึงโรตีบอย จะคล้าย ๆ แบบนั้นค่ะ)

โรยผงโกโก้ และ น้ำตาลไอซิ่งที่ยอด 

อร่อยใช้ได้ค่ะ ลองซื้อมาชิมดูรับรองว่าไม่ผิดหวัง



สมาชิกครบก็ออกเดินทางกันต่อ....



ตอนต่อไป....กับมื้อเที่ยงที่ร้านอูด้งในเมืองโกเท็มบะ ร้านผลไม้สดอร่อยมากกกก!!

และ โกเท็มบะพรีเมี่ยมเอ้าท์เล็ท

ช๊อปปิ้งเอ้าท์เล็ทใหญ่เว่อร์เดินไม่ทั่ว!!!
Story & Photo BY:
สงวนลิขสิทธิ์รูปภาพและบทความทั้งหมดตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
ห้ามผู้ใดคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง และเผยแพร่ต่อสาธารณชนโดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร หากฝ่าฝืนจะดำเนินการตามกฏหมาย
in...dependent
- บันทึกการเดินทางฮอกไกโด : ตอนที่ 2 โอตารุ และมื้อค่ำที่ร้านอาหารแม่บ้านชาวประมง
- บันทึกการเดินทางฮอกไกโด : ตอนที่ 1 สุวรรณภูมิ โรงงานชอคโกแลต อาหารเที่ยงที่ตลาดปลา
- บันทึกการเดินทางโตเกียว : ตอนที่ 14 สนามบินนาริตะ - สุวรรณภูมิ
- บันทึกการเดินทางโตเกียว : ตอนที่ 13 Aeon Plaza นาริตะ
- บันทึกการเดินทางโตเกียว : ตอนที่ 12 วัดนาริตะซัน
- บันทึกการเดินทางโตเกียว : ตอนที่ 11 บุฟเฟ่ต์เนื้อย่าง ชินจูกุ โรงแรมแอร์พอร์ท
- บันทึกการเดินทางโตเกียว : ตอนที่ 10 วัดอาซากุสะ
- บันทึกการเดินทางโตเกียว : ตอนที่ 9 ตะลุยสวนส้ม ช๊อปปิ้งในรถบัส
- บันทึกการเดินทางโตเกียว : ตอนที่ 8 พักโรงแรมริมทะเล อาหารชุดไคเซกิ นอนฟูก แต่งชุดยูกาตะ
- บันทึกการเดินทางโตเกียว : ตอนที่ 7 ล่องเรือโจรสลัดทะเลสาบอาชิ อุทยานฮาโกเน่
ดูทั้งหมด

Copyright : www.in-kitchen.com • Contact : webmaster(at)in-kitchen.com
สงวนลิขสิทธิ์รูปภาพและบทความทั้งหมดตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
ห้ามผู้ใดคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง และเผยแพร่ต่อสาธารณชนโดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรหากฝ่าฝืนจะดำเนินการตามกฏหมาย
Engine by MAKEWEBEASY